از آنجاییکه وقتی حسنی روزهای عادی هفته مدرسه نرفته باشد نمی توانه انتظار داشت که جمعه ها درس بخواند، بنظر می رسد در روز کریسمس من نمی توانم کار روی پیش نویس مقاله ام را که 15 ژانویه باید بفرستمش شروع کنم. این دو روز بشدت حوصله ام سر رفته: نمی خواستم کار درسی بکنم، آنقدر فیلم دیده بودم که خفه شده بودم، هیچ کدام از دوستانم نبودند، هیچ مکان عمومی باز نبود و گرد مرگ بر شهر پاشیده بودند. فقط می توانستم کتاب بخوانم که توی مود آن هم نبودم. عوضش یک تصمیم خوب گرفتم که امیدوارم تا تحققش رایم زده نشود.
پس فردا سه روزی می روم مسافرت و پس از آن تغییرات جزئی در روتین زندگیم خواهم داد. یکیش همین تصمیم بالاست. یکی دیگر پیدا کردن همبازی جدید بدمینتون است. همبازی قبلیم را خیلی دوست دارم اما مشکل این است که کمی گرفتار است و خیلی از جلسه هایمان کنسل می شود. خود من به شدت مایلم هر 4 روز هفته بازی کنم و وقتی به هفته ای یکی دو روز تقلیل پیدا می کند خسته و بی حوصله می شوم. تمرینهای تک نفره مثل نرمش و دویدن را هم دوست ندارم. پس پیدا کردن همبازی جدید منطقی به نظر می رسد. فقط مشکل این است که همبازی قبلیم ناراحت نشود و فرد جدید هم با موقتی بودنش مشکلی نداشته باشد. حالت ایده آل اینست که فرد جدید بیکار و بی احساس باشد و هروقت همبازی قبلیم نبود یک زنگکی بهش بزنم که “امروز حاضر باش!” نهایت سوء استفاده را می بینید؟ :دی. یک کار دیگر که دوست دارم مدتی امتحان کنم کافه نشینی است. تابستان چندبار آخرهفته ها لپ تاپم را می زدم زیر بغلم و می رفتم کافی شاپ کار می کردم و موثر هم بود. این هفته هم دوبار رفتم و خیلی کار مفید انجام دادم. فقط امیدوارم پروژه ام کمی راه بیفتد که اعصاب اینکارها را داشته باشم. بدبختانه من بشدت carreier-oriented هستم و کارم که پیش نرود وجوه دیگر زندگیم هم کنسل می شود. با این وجود تمام سعیم این است که این اتفاق نیافتد. بدمینتونها را هیچ وقت کنسل نمی کنم. دو هفته پشت سر هم صخره نوردی را در اوج بدبختی های علمی رفتم. غذا درست کردن را که مثل سبیل گربه باعث بالانس من است – و آنتی دپرشن البته- هیچ وفت ترک نمی کنم و از زیرهیچ گردهمایی و مهمانی به این دلایل در نمی روم (البته معمولا دلایل دیگری برای معاشرت نکردن با خیلیها همیشه در آستین دارمJ)))))).
این از این! بقول اینها 2008 New Year Resolutions من احتمالا اینها هستند.
