امروز اين لینک را جايي ديدم با اشاره خاص به مورد 1950 که تماشاي مسابقات ورزشي کاري لغو و بيهوده دانسته شده بود – و کار لغو و بيهوده مطقا مذموم . من البته نگاهي به موارد ديگر هم انداختم و نتيجه گرفتم که هر فعاليتي مربوط به ورزش بايد زمينه ساز فساد نباشد و ضرري نداشته باشد و لغو و بيهوده نباشد. صرفنظر از جنبه طنز اين احکام که هرجا بروي در موردش بحث خواهد شد، من توجهم به اين نکته جلب شد که چه کاري روي اين کره خاکي وجود دارد جز عبادت که مطمئن باشي هم زمينه ساز فساد و لغو و بيهوده نيست، هم ضرري ندارد؟
گيريم 4 نفر آدم با بستن دست و پاي خود و نکن نکن به جايي رسيده اند و شده اند – به زعم خودشان البته- فلان بنده مقرب پروردگار. اما آيا اين تضمين وجود دارد که هرکس بتواند خود را بي ميل و بي انگيزه نسبت به تمام لذتها، حتي لذتهاي از نظر آقايان مشروعي مثل ورزش نگه دارد؟ آقا جان! فوتبال هم که بازي کني ممکن است پايت بشکند! مرض نداشتي، قصد ضرر زدن به خودت را هم نداشتي، پيش بيني هم نمي کردي که اينجوري بشود، حالا بايد بروي ديه خودت را بدهي؟ در مورد يوگا فرموده اند اگر ضرري نداشته باشد اشکالي ندارد. بابا جان توروخدا اول مطالعه کنيد يوگا چيست بعد حکم صادر کنيد. ضرر جسماني اگر منظورتان هست که اگر يوگا ضرر دارد پس اصلا نبايد راه رفت. ضرر روحاني اگر منظورتان هست پس اصلا نبايد فکر کرد.
من واقعا دليل اين همه ترس آقايان را از “خود را در معرض خطر و فساد قرار دادن” نمي فهمم. حتي اين را توهين به انسان و تواناييهاش مي دانم. يک بار در معرض خطر و فساد قرار بگيريد و ببينيد که چقدر خوب مي توانيد خودتان را حفظ کنيد. محک بزنيد ببيند چند مرده حلاجيد شايد روزي مجبور شديد در معرض خطر و فساد قرار بگيرد. البته مي دانم روايت اينست که وقتي در معرض فساد قرار بگيري لوح سفيد وجودت کدر مي شود و پاک کردنش خيلي سخت است!
آي کيو چيز خوبي است. اينطوري هرچه بيشتر دين را منحصر به خود و از مردم عادي دور مي کنيد. گاهي اوقات شک مي کنم اينها اصلا حسن نيت داشته باشند در معرفي دين به عنوان روش درست براي زندگي. از پوسته خود بيرون بياييد و کمي به دور و بر نگاه کنيد! همه کارهاي دنيا عبادت نيست. براي اينکه دنيا بچرخد، درصد بزرگي از مردم به کارهاي مشغولند که در معرض فساد و ضرر و بيهودگي ست! دانشگاه رفتن، کار اداري کردن، کار آزاد داشتن، خانه دار بودن، پارک و سينما و خريد رفتن، حتي ورزش همه و همه در معرض فساد و ضرر و بيهودگي ست. همه را ول کنيم بنشينيم خانه عبادت کنيم؟ پس چه کسي با آمريکا مبارزه کند؟ چه کسي اصلا تربيت شود که روح آزادي خواهي و استعمار ستيزي داشته باشد؟
فکر مي کنم منظورم را خوب نرساندم. قصدم دعوا مرافعه نبود اصلا. مي خواستم بگويم همه ما تجربه مي کنيم که رشد مي کنيم. که نمي توانيم هميشه خود را لاي حرير بپيچيم. درصد ناچيزي از افراد دنيا آقايان فوق الذکر هستند که امکان لاي حرير زندگي کردن را دارند. براي بقيه همه زندگي وسوسه است و انتخاب. شيوه زندگي به تو تحميل مي کند که در معرض باشي. حالا که مي خواهي تجربه کني و راه درست انتخاب کني، آقايان سر مي رسند که به تو احساس گناه تحميل کنند.
در مورد لغو و بيهوده هم يکبار بايد مفصل بنويسم. همين کارهاي لغو و بيهوده هستند که تعادل زندگي را حفظ مي کنند و روح را استراحت مي دهند و باعث رشد مي شود.
