گذشته از تمام مباحث روشنفکری، ازدواج با مردی که گذشته چندان پاک و منزهی نداشته واقعا سخته. کار هرکسی نیست گفتن اینکه: گذشته، گذشته است. مهم الآنه که با منه.
برای مردها هم احتمالا همینطور.
اکثر مواقع اینکه خودش چقدر خوبه یکطرف قضیه است و اینکه حواشی در اطراف زندگیش چقدر ممکنه آزاردهنده باشه یکطرف دیگه قضیه. سایه یک چیزهایی هیچ وقت ول کن زندگی آدم نیست.
این فاکتور رو بطرز واقع بینانه ای در نظر بگیرید. اینکه ممکنه چقدر در آینده چه جاهایی برید که برخورد کنید به چه کسانی که چه روابطی قبلا باهاش داشتند. و اینکه چقدر می تونید عکس العملهاش رو در چنین موقعیتهایی درست و منصفانه، برداشت کنید و در مقابل چقدر ممکنه یک جایی ته ته ته دلتون درد بگیره و چیزهایی که ممکنه درست و واقعی یا سختگیرانه و احساساتی باشه چقدر ممکنه اذیت کنه و چقدر شک نسبت به روابطش با آدمهای حاضر و غایب، قصه همیشگی ذهنتون باشه.
فقط در صورتی که مطمئنید که اونقدر کول هستید که چیزهایی رو به چیزهای دیگه ای مربوط نمی دونید و در هیچ حالتی عزت نفستون اذیت نمیشه، دست به اینکار بزنید.
اینو من باب نصیحت عرض می کنم. آدم هزار سال عمر نداره که صد سالشو در شک و تردید و بغض و ناله بسر ببره.
